Riva Super Aquarama

Aanvullende Informatie

SUPER AQUARAMA

Na strenge tests van het prototype uit 1962, de Lipicar, gaat de Aquarama in productie in 1963. De romp is perfect identiek aan die van de Tritone Aperto, waarvan de productie is stopgezet, met veel technische en functionele verbeteringen. De meest opvallende zijn de behuizing voor de anker aan de voorkant, afgesloten met een klepje, de reling rond de boeg, het dashboard en de omlijsting in glanzend Honduras (vanaf # 26 vervangen de nieuwe VDO's de S.W.). De stoelen aan de voorkant zijn gescheiden, met een tas op de rugleuning van de bestuurder en een opklaptafeltje op de rugleuning van de andere stoel. Het ingebouwde zonnedek aan de achterkant is iets breder, naar de voorkant toe, dan dat van de Tritone Aperto, en is gemakkelijker bereikbaar vanaf de zwemtrap, dankzij een verlaagd pad op het achterdek. Opmerkelijk is het onderzoek om de geluidsisolatie en het rijcomfort te verbeteren. Aanvankelijk zijn de zijwanden nog van planken, de lamellenwanden worden vanaf # 4 aangebracht. De bekleding van de eerste modellen is wit met ribbels en zwarte randen en oranje profielen.

Aan het einde van 1963 komt ook de Super Aquarama in de verkoop, met een lengte van 8,28 m, uitgerust met Chrysler-motoren van 290Pk. De serie 1964 wordt verrijkt met de updates die zijn beschreven voor de Tritone, naast een nieuwe koelbox onder de vloer, tussen de twee rijen stoelen. De vloer is nu uitgerust met schuifdeuren in plaats van opklapdeuren. Vanaf # 34 ontvangt de romp dezelfde wijzigingen als die van de Tritone. In 1966 worden Crusader-motoren gebruikt en worden enkele prototypes met verschillende rompen geproduceerd, de romp van # 178 zal die van de serie 1967 zijn, die zich uitstrekt tot 8,25 m. Naast de nieuwe romp, die soepeler vaart, kunnen Aquarama en Super de nieuwe Riva-motoren presenteren, het resultaat van de samenwerking tussen Riva en Crusader. Bovendien wordt er onder de ligstoel een maritieme wc geïnstalleerd en zijn de bekledingen nu turquoise/ivoor voor de Aquarama en kreeft/ivoor voor de Super. De serie 1969 met # 309 toont een nieuw, gestroomlijnd boegwiel, met nieuwe fenders en een nieuwe boegkap waarvan het ontwerp bestaat uit een enkele luchtinlaat in plaats van de twee eerdere. Met # 316 is de achterrand 9 cm hoger. In 1971, met # 444, veranderen de luchtinlaten van de motorruimte aan de zijkanten, qua ontwerp en aantal (nu slechts twee), de lengte is 8,30 m. Met de “Lipicar IV”, # 486, eindigt de productie, naast de Aquarama, ook van de Super Aquarama, die sinds 1970 8,50 m lang is.

In 1972 worden zeven lange Aquarama's geproduceerd, zo genoemd omdat ze 8,50 m lang zijn (van # 496 tot 502). Ook zij hebben aan de zijkanten slechts twee luchtinlaten, zoals de laatste exemplaren van 1971, en op het dashboard nieuwe startknoppen voor de motoren met een rubberen kap.