Riva Super Florida

Geschiedenis

In 1953 werd de eerste “Florida Super” gebouwd, met de reguliere productie die eind 1954 begon als de 1955-serie. In vergelijking met het eerste prototype, dat 5,82 m lang en 1,94 m breed was, introduceerde de 1955-serie een groter aantal frames die 22 cm uit elkaar stonden, samen met alle aanpassingen die op de rest van de Riva-productie werden toegepast.

Deze omvatten het gebruik van lijmen voor de planken van de bovenbouw, een stuurhuis, een propelloras, “Phillips” schroeven, een “Goodrich” cutless lager, vinyl en saran bekleding, evenals een elektrische uurteller en een watertemperatuurmeter. De breedte nam toe tot 2,16 m en de lengte tot 5,90 m.

In 1957, vanaf romp #219, werd het dek gemaakt van drie-laags gelamineerd Honduras-mahonie met geïntegreerde witte inlegstrepen. Met de 1958-serie werden de bovenbouw en de spiegel ook gemaakt van voorgevormd gelamineerd hout, en de achtersteven had een afgerond ontwerp.

De 1959-serie introduceerde veel innovaties, te beginnen met romp #238 (1958 productie): het bekervormige stuurwiel, nieuwe S.W./Chris-Craft instrumenten met een herontworpen dashboard, en nieuwe zijvakken. De vipla-afwerking op de rugleuningen had een “V”-vorm in ivoorkleur.

In 1960 werd de modelnaam “Super Florida” en verscheen op het dashboard in plaats van “Riva Chris-Craft.” Met de adoptie van de 8V Chrysler-motor werd de versnellingsbediening naar het stuur verplaatst, de temperatuurmeter had twee schalen (één per cilinderbank), het elektrische systeem werd 12 volt, en de capaciteit van de roestvrijstalen brandstoftank nam toe tot 130 liter in plaats van 100. Een plexiglas opbergvak werd boven het dashboard gemonteerd. Alle schroeven waren kruisvormig.

In de 1961-serie, zoals bij andere modellen, werd de elektrische hoorn standaard. De romp werd iets aangepast in het midden. Nieuwe bekleding had meer gestructureerde Resinflex. Rode afwerking verscheen langs de randen van de rugleuningen en de voorstoel, met ivoorkleurige ribbelbekleding voor de zitting en rugleuning. Het “V”-ontwerp op de rugleuningen werd taps toelopend. De optionele luifel kon nu worden uitgerust met openende zijramen.

In 1962 werden verdere rompwijzigingen geïntroduceerd en de werkelijke lengte werd 5,92 m. De bestuurdersstoel kon nu worden opgevouwen.

In 1963, naast verbeteringen in geluidsisolatie, was de enige zichtbare esthetische verandering de verchroomde boegbeschermers, die met 35 cm werden verlengd.

De belangrijkste veranderingen in de 1964-serie omvatten een toegenomen lengte (6,07 m) door een meer uitgesproken boegoverhang; het dashboard was nu gemaakt van Honduras-mahonie in plaats van Formica, met een uitstekende massief houten bovenprofiel. De instrumentatie werd geüpgraded naar VDO, innovatief zowel in ontwerp als technologie. Houten schroeven werden veranderd in Reed & Prince-koppen. De bekleding werd nu geïmporteerd uit de Verenigde Staten. De binnenpanelen waren nog steeds van mahonie, maar nu van het Honduras-type.

Na rompexperimenten die in 1966 werden uitgevoerd, had de 1967-serie (vanaf romp #992) een nieuwe romp met een meer uitgesproken “V” en een Riva Crusader-motor. De binnenpanelen (“burloni”) waren nu hoger en bekleed met ribbelvormige vipla-vulling, vergelijkbaar met die van het Junior-model.

De afmetingen werden 6,25 x 2,20 m in 1967 en 6,27 x 2,20 m voor de laatste speciale serie aan het einde van 1968, die een dek had dat vergelijkbaar was met dat van de Olympische.